Φωβηθήτω τόν ΚΥΡΙΟΝ πάσα η γή, απ’

ΑΥΤΟΥ δέ σαλευθήτωσαν πάντες οι κατοικούντες τήν οικουμένην.

Ψαλμός 33: 8

Πρώτα προσοχή σ’ όλους, όσοι κρίνονται, επιλέγονται χριστιανοί και πιστοί.

Έπειτα σ’ όλους τους λαούς, γλώσσες και ανθρώπους.

Κατ’ εκείνο – το μέτρημα τούτου καιρού, το καλεντάρι, δρομαία κοντεύει το τέλος τούτου χρόνου καί κανένας ξέρει, οπόσος καιρός έχει μείνει μέχρι το τέλος του Μεγάλου Καιρού, μέχρι την αναπόδραστη ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ, όπου θα κρινεί η ανθρωπότητα, κάθε άνθρωπος κατά τους λόγους, τις σκέψες και τις πράξες του, που θα τον σταθμίσουν, άν εισέρθει εις την αιώνια ζωή της αγάπης – εις τη ζωή ή εις το πόλο της – εις την οργή του Θεού, εις αιώνια οδύνη, όπου το σκουλήκι του δε θα πεθήσει. (Μάρκ. 9: 44, 46-48)

Και από τούτο αναπόδραστο γεγονός του μέλλοντος

Τρέμε, εσύ ψευδοπαπά, ψευδιερεύ, ψευδόκηρυξ. Τρέμετε, ψευδοχριστιανοί και αντικαταστάτες του χριστού και του θεού κατά φαντασίαν. Τρέμετε, όλοι οι άτσαλοι το όνομα του Θεού ψευδοφέρνοντες, όσοι κηρύσσετε και κάνετε ανεξιθρησκεία μετά του κόσμου, της κοσμικοσύνης. Τρέμετε και φοβάστε, όλοι οι χριστιανοί, όσοι αφήσατε να εξαπατηθείτε, όσοι λατρεύετε αυτοφτειασμένα, χειροποίητα έργα – είδωλα, εικόνες. Τρέμετε και φοβάστε, όσοι έχετε διαστρεβλώσει την αντίληψη και την ουσία του δουλεύειν στον Θεό, όσοι έχετε καταστήσει τα σπίτια της προσευχής σε ναούς του σατανά και τα φτιάχνετε τόπους σώβων, ντισκοτέκων και άλλων τον Θεό βλασφημουσών αμαρτιών. Φοβάστε και τρέμετε όλοι, όσοι όλα εκείνα όχι μόνον υποστηρίζουν, οι ίδιοι κάνουν και σ’ όλα εκείνα συμμετέχουν, αλλά και εκείνοι, που εν τοις έχουν ευαρέσκεια, διότι όλοι τέτοιοι δε θα χάσουν ΤΑ ΕΠΙΧΕΙΡΑ ΤΟΥΣ, ΣΤΟ ΑΙΩΝΙΟ ΠΥΡ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΚΡΙΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΑΙΩΝΙΑ ΔΕ ΘΑ ΣΒΥΝΕΙ, όπου το σκουλήκι τους δε θα πεθήσει, και εάν όλα ταύτα διαβάζοντες και ακούντες, εκείνα κάνουν να ανασκιρτούν τις καρδιές σας, και θέλετε να φωνάζετε, και φωνάζετε, πώς δύναται κανείς ούτως; πώς μπορεί κανείς ούτως;

Εάν ούτως έχει, έπειτα ορθώς βριγμένο! Έπειτα να είσαι τριπλάσια προσεκτικός! Θα ρωτήσετε: ούτω μιλεί η αγάπη; Ναι, ναι, - ούτω μιλεί ο Κύριος, Κύριος, ο Ιησούς (Ιησούα), Χριστός εν τω Άγιω Πνεύματι. Ο Κύριος ο Απολυτρωτής, που ταπεινώθηκε – γεννήθηκε στην ανθρωπίνη σάρκα – στην ύλη – στην ανθρωποσύνη, ΑΥΤΟΣ, ΘΕΟΣ ΙΣΧΥΡΟΣ, ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ, ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ (ο Θεός μαζί μας), ΑΙΩΝΙΟΣ ΠΑΤΗΡ, ΑΡΧΩΝ ΕΙΡΗΝΗΣ. Τούτο είναι τό Όνομα Αυτού. Αμήν. (Ησαΐας 9: 6) Συγκρίνετε τούτην προειδοποίηση μ’ εκείνο, που γίνεται στους ανθρώπους επιτέλους, και θα καταλάβετε, ότι έχει μιλήσει η Αγάπη.

Νυν αισθάνεσαι ανησυχία, τη δικαιοσύνη σου, που λέγει γι’ όλα: ΟΧΙ! Αλλά τί θα πεις ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ;! Το πιό φοβερό όλων είναι εκείνο, ότι ίσια-ίσια η λεγόμενη ή αυτοεπιλεγόμενη χριστιανική κοινωνία είναι άρρωστη – το ίδιο όσο το λοιπό μέρος της κοινωνίας.

Αισχύνη και τρόμος πιάνει έναν κοιτάζοντα το διαστρεβλωμένο χριστιανισμό στον κόσμο, συγκρίνοντα μ’ εκείνη τη ζωή και το δίδαγμα, τα οποία ζούσαν ο Χριστός, οι πρωτοχριστιανοί. Από τη χριστιανική, κατά την ουσία μη χριστιανή, διαγωγή τους και στυλ ζωής και παράδειγμα, το οποίο σχεδόν μ’ ουδέν πλέον διακρίνεται από τον κοσμικό - εθνικό τρόπο ζωής, είναι δεδομένη μιά προβοκάτσια όχι μόνον στις παραδόσεις θεού των μουσουλμάνων καί άλλων, αλλά το κυριώτερον ίσια-ίσια τέτοιοι χριστιανικοί – μη χριστιανοί, οι οποίοι διά της φιλίας τους του κόσμου, η οποία είναι ΣΤΟΝ ΘΕΟ εχθρότητα (Ιακώβου επ. 4: 4, Ιωάννου α΄. 2: 15), έχουν δημιουργήσει, ιδρύσει ΜΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΒΑΣΙΛΕΙΑ - ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΒΑΒΥΛΩΝΟΣ, και ο πύργος τής ανεξιθρησκείας της οικοδομείται και πιό υψηλός και πιό υψηλός ως μιά βλασφημούσα πρόκλησις ΣΤΟΝ ΘΕΟ, ΣΤΟΝ ΚΤΙΣΤΗ όλης της ΖΩΝΤΑΝΗΣ, ΟΡΑΤΗΣ ΚΑΙ ΑΟΡΑΤΗΣ ΟΝΤΟΤΗΤΑΣ, ΣΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΜΑΣ. Ενθαύτα είναι εύθετο να αναμιμνήσκεται της μοίρας της ιστορικής Βαβυλώνος!

ΣΤΑΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΖΟΥ. ΣΚΕΠΤΟΥ, ΟΣΟ ΑΚΟΜΑ ΤΟ ΔΥΝΑΤΑΙ!

Το κακό και η αμαρτία ηύξησαν και τούτον περασμένο χρόνο σε τούτη γη, που βρίσκεται υπό σκιάν τού θανάτου. Αλλά τα επίχειρα της αμαρτίας είναι ΘΑΝΑΤΟΣ, ΑΙΩΝΙΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ. Ο άνθρωπος, που είναι κτισμένος κατά το ομοίωμα του Θεού μετά μιάς αγαπητής - μεγαλειοτητικής προσκλήσεως αποστολής και σταλμένος εις τη γη γιά την επίτευξη ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ – ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΚΟΣΥΝΗΣ, πίπτει όλο και πιό πολύ και πιό πολύ εις κτηνωσύνη και το βλέννα του σατανά.

Εκατομμύρια και μυριάδας ανθρώπων χαντακώθηκαν τους περασμένους χρόνους όχι εξαιτίας γέρων, αλλά υπερισχυμένοι αφ’ αμαρτία, από κακό, εξαπατημένοι άνευ ελπίδας, και εκεί δεν ωφελούν και δε θα ωφελήσουν τα τελευταία ψέματα, τά οποία λέγουν οι απατεώνες παρά τον τάφο, ψευδοπαπάδες, διά να καθησυχάζουν τους συγγενείς των νεκρών, σύναμα πληρούντες τις τσέπες τους. Κοσμικοσύνη – το πνεύμα της και η σύνεσις της τής φύσεως είναι σατανάς, που όλο και πιό πολύ επιχειρεί να νομιμοποιεί προς το έξω αμαρτία, έγκλημα. Αλλ’ οι συνέπειες;! Μεγαλύτερη τιμωρία στους ψευδοπαπάδες (Ιακώβου επ. 3: 1, Θεσσαλ. α΄ 4: 13). Και ένα αναρίθμητο πλήθος των στό θάνατο εξαπατημένων.

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ;! ΕΝΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΡΩΘΗΜΑ ΚΑΘΙΣΤΑΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΣΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ ΤΟΥ ΧΑΡΙΣΤΙΚΟΥ ΚΑΙΡΟΥ: ΞΕΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΚΟΜΑ, Ο,ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ, ΚΑI ΟΠΟΙΟ, ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΚΗΡΥΞΑΝ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ;!

ΕΝΑ ΕΙΝΑΙ, ΤΟ ΟΠΟΙΟ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ ΚΗΡΥΞΑΝ. ΕΝΑ ΑΛΛΟ Η ΑΛΛΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΘΕΜΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΚΗΡΥΚΟΣ. (Γαλ. 1: 4-10)

Ποία έπειτα είναι τα κύρια θεμέλια του αληθούς ευαγγέλιου σ’ εκζητούντες τη δικαιοσύνη του Χριστού – στους κληρονόμους της νέας ζωής – του είναι παιδί του Θεού;!

1. Ο Χριστός ήρθε, γιά να σε μας φωτίζει την τάξη, όπως μπορούμε να ελευθερωνόμαστε από την εξουσία του σατανά εν τοις εαυτοίς μας – εν τοις ίδιοις – όπως εξέληται ημάς εκ τού ενεστώτος αιώνος πονηρού. (Γαλ. 1: 4-10)

2. Περαιτέρω διδασκόμαστε, ότι σε τούτη γη – υπό σκιάν του θανάτου γεννιέμαστε στην σάρκα – μετά μιάς φυσικής ικανότητας του κρίνειν της συνέσεως, αλλά δε γεννιέμαστε μονομιάς πνευματικά. (Κορ. α΄. 15: 44-50, Κορ. α΄. 2: 12-16)

3. Γεννηθήκαμε εις τη γη και υπό σκιάν του θανάτου, όπου και (Λουκ. 1: 78-79) στον αέρα υπάρχει μιά ιεραρχία των κακών πνευμάτων – ο σατανάς , ως θεός των πνευμάτων τούτου κόσμου μαζί των αγγέλων - πνευμάτων του μαζί του θανάτου, ο οποίος διά της αμαρτίας εισεχώρησε σε καθεμιά ιδιότητα ενός φυσικού - σαρκικού ανθρώπου, η οποία έπειτα είναι εξουσία του διαβόλου εν τω ανθρώπω (Εφες. 6: 10-18, Ρωμ. 5: 12), διότι σε τούτην ιδιότητα μ’ αυτό είναι η αρέσκεια σε κακό και η επιζήτησή του. Γι’ αυτό ο κόσμος δύναται να πειράζει και αποπλανά, μολονότι οι προσφορές και ο τρόπος ζωής του φέρνουν λύπη, ανειρήνη, νόσους, θάνατο και την αιώνια οδύνη εν τη οργή του Θεού.

4. Γιά να ελευθερώνεται από την εξουσίαν του θανάτου, στον άνθρωπον όλη η ελπίδα είναι Ιησούς Χριστός – η διαγωγή τού λόγου Του – μιά άγια ζωή σαν μόνη δουλεία στον Θεό, γιά την οποίη είναι αναγκαίο μόνος δυνατός συμβουλήτορας, πειθεύς, κατευθυνεύς, αναζωογονεύς το Άγιον Πνεύμα εν τη καρδιά της ψυχής του ανθρώπου, το οποίο δύναται να τον οδηγεί εις όλην την αλήθεια, τον ελευθερώνον από την εξουσία του διαβόλου εν τω ...

<>5. Γιά να πράττει τούτο, γιά να υποδέχεται το Άγιον Πνεύμα, ο άνθρωπος, καλών τη βοήθεια ΤΟΥ ΘΕΟΥ – ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ, πρέπει να
γίνεται συνειδητός της αμαρτωλοσύνης της ικανότητας του κρίνειν της χρονικής – σαρκικής συνέσεώς του εν καθεμιά ιδιότητι, και να καταλαβαίνει το την απαρνίεσθαι, το απονεκράσθαι στην συμβουλή του, την αναγνωρίζων γι’ ανίκανη, διότι εκείνος βεβαιώθηκε και πίστεψε, ότι η σύνεσή του της σαρκός λοιπόν είναι σ’ εχθρότητα εναντίον του Θεού, μ’ αυτό και εναντίον τής ίδιας της ζωής του, και ότι η συμβουλή – η σοφία της είναι σοφία του κόσμου, της φύσεως και του διαβόλου. (Ρωμ. 8: 6-8, Ιακώβου επ. 3: 15)

6. Ενθαύτα περαιτέρω και φανερώνεται η πνευματική σημασία της στον λαό των Ιουδαίων δεδομένης περιτομής, την οποία κατάλαβαν και προσμαρτυρήθηκαν υπό του Άγιου Πνεύματος οι πρώτοι απόστολοι, που έζησαν καθαρά κατά τις εντολές, ότι ενθαύτα εννοείται ΤΟ ΑΠΑΡΝΙΕΣΘΑΙ ΤΗΝ ΑΜΑΡΤΙΚΗ ΣΥΝΕΣΗ ΤΗΣ ΣΑΡΚΟΣ, το οποίο είναι ΠΕΡΙΤΟΜΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ. (Κολ. 2: 11)

ΚΑΙ ΕΠΕΙΤΑ ...

7. ΤΟ ΥΔΑΤΙΝΟ ΒΑΠΤΙΣΜΑ, καθώς τις ΑΓΙΕΣ γραφές διδάσκουν: ΕΝΤΑΦΙΑΣΜΕΝΑ ΣΤΟ ΒΑΠΤΙΣΜΑ (μετά τέτοιου αισθήματος της καρδιάς βουτημένα υπό το ύδωρ και εκ του εξυψωμένα) αλλοιώς ένα βάπτισμα δεν είναι βάπτισμα, διότι η λέξη βαπτίζειν μεταφράζεται από την ελληνική λέξη ΒΑΠΤΙΣΜΟΣ και τη λατινική MERCIO, τούτη εννοεί, ότι ο άνθρωπος βουτάται στον υδατινό τάφο και εκ του εξυψώνεται (πεθαίνειν γιά να ζει). Ρωμ. 6: 4 - “Συνετάφημεν ούν Αυτώ διά τού βαπτίσματος εις τόν θάνατον, ίνα ώσπερ ηγέρθη Χριστός εκ νεκρών διά τής δόξης τού Πατρός, ούτως καί ημείς εν καινότητι ζωής περιπατήσωμεν”. Έπειτα σε τούτο τρόπο ο άνθρωπος είναι ως ένας μαζί του Χριστού και διά μέσον της πίστεως εν τη καρδιά και εξεγείρεται υπό του Άγιου Πνεύματος σε μιά πνευματική άγια ζωή, όπου ο διάβολος δεν έχει πλέον εξουσία περί του ανθρώπου. (Σε κάποια των εγκυκλοπαιδειών σημειώνεται, ότι ο σατανάς “βαπτίζει” τους μαθητές του χύνοντας λιγάκι ύδωρ κατά τις κεφαλές τους. [Rosmary Ellen Guiley, ”Η Εγκυκλοπαιδεία των τεχνών των μαγισσών και μάγων”, R. Avots, 2004, σ. 164]) Δεν είναι παράδοξο, ότι ίσια-ίσια τέτοια μη χριστιανή παραλλαγή του βαπτίσματος εγκαινιάθηκε σε πολλές εκκλησίες;

8. Σε τέτοιο άνθρωπο – ανοίγεται το μυστήριον του ευαγγελίου, που τον οδηγεί στην στενή οδό της απολυτρώσεως εν τω εαυτώ του προς την κατοικία του Θεού, την οποία βαίνοντα ο λόγος ποικιλοτρόπως προς τον απευθύνεται, ποικιλοτρόπως δυναμώνεται και φωτίζεται στα αιώνια, δή μπορεί να διαβλέπει Ιησούν Χριστό, που μαζί του Πατέρα προς τον έρχεται. (Κορ. α΄. 3: 16, Κορ. α΄. 6: 19-20)

9. Γιά να επιτυχαίνει τούτο, ο χριστιανός εκούσιος εισέρχεται στην από του κόσμο προς τον κατευθυμένη καταφρόνηση, περιγέλασμα, προπηλακισμό, που αρχίζουν στο ίδιο το σπίτι του στους συγγενείς της σαρκός, στο σύνολο της κοινωνίας. Ο νέος, υπό του Άγιου Πνεύματος εξεγειρμένος και σε πίστη φωτισμένος τρόπος ζωής είναι αιτία των λόγων του Χριστού διά μέσου όλων των εποχών μέχρι την συντέλεια του κόσμου: Ούκ ήλθον βαλείν ειρήνην αλλά μάχαιραν ... Διαμερισθήσονται πατήρ επί υιώ καί υιός επί ... Ο υπέρ Εμέ ... (Λουκ. 14: 26-27, Μάρκ. 8: 34-38, Μαθ. 10: 17-22. κ.ά.)

Μόνον o χρστιανικός τρόπος ζωής, ο οποίος μόνο δύναται να είναι χριστιανικός σαν έρθας από τη φωτισμένη συμβουλή του Άγιου Πνεύματος και πραγματοποιημένος σε πίστη σ’ εφεκτικότητα απέναντι σ’ όλο, σ’ όλους, και σ’ όλη την προκλημένη καταφρόνηση φέρνει ευλογία και απελευθέρωση από την εξουσία του θανάτου, η οποία υπάρχει, όπως κιόλα φανερώθηκε, εν καθεμιά ιδιότητι του ανθρώπου. (Εβρ. 12: 14) Ενθαύτα πρέπει να είναι πιστός μέχρι το θανάτο!

Τούτος αγών είναι εξαγώγιμος μόνον σ’ εκείνους, που αγαπούν τον Θεό – τον Πατέρα εν όλη τη καρδιά, εν όλη τή ψυχή, εν όλη τη ισχύι και εν όλη τη διάνοια.

Μιά άλλη οδός πρός τη νεογέννηση, να νικά τον Κόσμο εν τω εαυτώ του – δεν είναι.

ΜΗ ΣΥΣΧΗΜΑΤΙΖΕΤΕ ΤΩΙ ΑΙΩΝΙ ΤΟΥΤΩΙ! Μιλεί το Άγιον Πνεύμα, ΝΙΚΑΤΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ μιλεί το Άγιον Πνεύμα, ΠΕΘΑΙΝΕΤΕ ΣΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΣΑΣ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ μιλεί το Άγιον Πνεύμα. (Ρωμ. 12: 1-2)

10. Αυτονόητα πρέπει να έρχεται προ όλο τούτο πλήρης μεταμέλεια γιά τη αμαρτία , εις πλήρη μεταμέλεια δύναται να οδηγεί μόνον η αξιοσύνη του Χριστού, το πνεύμα της χάρης, γιά να εισοδηγείται έπειτα η λαχτάρα της αμαρτίας στο θάνατο του Κυρίου, τoν επικαλούμενα. Τούτες είναι άγιες-άγιες αλήθειες, τις οποίες δίνονται σ’ εκείνον, που ζητεί ΑΥΤΟΝ, τον ΑΠΟΛΥΤΡΩΤΗ του. Άγιος είναι ο ΚΥΡΙΟΣ, ΚΥΡΙΟΣ.

11. Λέγετε και ομολογείτε στους εαυτούς σας τίμια, αν ο αγαπεύς του κόσμου, ο καπνιστής, ο φιλοποτής, ο άπληστος, ο πόρνος, ο ασελγής, ο εχθρικός, ο μοχθηρός, ο φθονερός, ο φιλάργυρος, ο πλεονέκτης, ο επιθυμών χρονική δύναμη, ο επιθυμών το όμοιο φύλο και ούτω διάγων, κατακτούντες αλλότριες χώρες, τρομοκράτες και σε τούτους όμοιοι, ο επιθυμών μεγαλοπρέπεια της ζωής, ο φονεύων αγέννητα παιδιά, ο κοιτάζων εκβολές βίαιων και ακόλαστων φίλμων και άλλες σε τούτο όμοιες εκβολές μπορεί να είναι χριστιανός, τον οποίο οδηγεί το Άγιον Πνεύμα;! Σ’ όλα ταύτα είναι ο σατανάς και η οικοδομημένη ΒΑΣΙΛΕΙΑ του της ΒΑΒΥΛΩΝΟΣ, η οποία θα πέσει σε μιά ημέρα.

Γι’ αυτό ανακάμπτετε και από την εξέρχεστε, ΕΜΟΙ άνθρωποι, λέγει Ο ΚΥΡΙΟΣ ΚΥΡΙΟΣ – Ο ΘΕΟΣ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΕΚΤΙΣΕ ΤΗ ΓΑΙΑ, ΤΟΥΣ ΟΥΡΑΝΟΥΣ, ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ, ΤΑ ΥΔΑΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΗΓΑΔΙΑ.

12. Κοίταζε και νεολαία, καθώς και οι λοιποί, που επιλέγεστε χριστιανοί. Κοιτάζετε, όπως είστε κοσμικά, πλανερά ντυμένοι και όπως μ’ αυτό έχετε δώσει αμαρτία και βλασφημήσει την αγιότητα του Θεού. αισχύνεστε και καλύπτεστε (!), και τις περικεκομμένες τρίχες σας (σ’ αδελφές) και μην προσεύχεστε στον Θεό μετ’ ακαλύπτων κεφαλών, στις εαυτές σας επ’ ανευλογίας. Την αντρίκιη ενδυμασία απεκδύετε και ανταλλάσσετε σε γυναικεία – ντροπαλή, γιά να μην επί σας έρχεται η οργή του Θεού με διά των γυμνοτητών σας, και στον ενδοστρεφικό άνθρωπο ντύπεστε με ταπεινοφροοσύνη.

Αδελφοί – έπρεπε να είστε αμέσως πίσω από τον Χριστό στις οικογένειες, πληρωμένοι μ’ άγιον πνεύμα, και να μην αποκόβετε το τρίχα ως εγκληματίες, ούτως τους εαυτούς σας στερούντες της αιώνιας ζωής.

Ενθαύτα πολλά θα ύπαρχαν να λέγονται, αλλ’ ακόμα δε δύναστε να τα βαστάτε. Ωστόσο κάνετε εκείνα ταχέως, που ενθαύτα είναι γεγραμμένα, διότι ο ΟΛΕΘΡΟΣ ΤΗΣ ΒΑΒΥΛΩΝΟΣ θα έρθει σε μιά ημέρα. Γι’ αυτό σπεύδε, διότι ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑ έχει προειδοποιήσει περί των ερχομένων πραγμάτων, και ο πράττων θα είναι Ο ΘΕΟΣ.

Μη νομίζεστε κραταιοί, πιστεύοντες, μολονότι πιστεύετε στον Θεό και καλώς πράττετε, αλλά και ο σατανάς πιστεύει και τρέμει, αλλά η πίστη του δε θα ωφελήσει!

Ακροάζου σε μιά παραβολή μετ’ ενός γόνου. Ένας γόνος, που εν τω εαυτώ του περικλείει ζωή, βάλλεται σ’ ευκαρπή γη. Ριζώνει στη γη, και έπειτα φυτρώνει ένα φύτρον και ένα καλάμι, έπειτα ένα στάχι και επί τέλους ένας κόκκος. Μολονότι όλα ήρθαν εξ ενός κόκκου, ωστόσο μόνον ο κόκκος – οι κόκκοι θα έρθουν στην σιταποθήκη. Τα λοιπά κατακαίονται ή δίνονται σε μιά άλλη παροδικότητα.

Ούτως έχει μετά του παρελθού και της παρουσίας της πίστεως. Ο πρώτος αρχίζων της πίστεως ήταν και είναι ο Ιησχούς ο Χριστός, έπειτα οι απόστολοι – οι πρωτοχριστιανοί, οι οποίοι έπηραν να μπουν, τρόπος του λέγειν, στο υπέδαφος – στην έρημο – στην γη, σ’ αυτό ιδρύθηκαν ποικίλες εκκλησίες – πίστες μετά διαστρεβλωμένων εντολών και διδαγμάτων και νόμων ανθρώπων. Αλλ’ ήταν άνθρωποι, οι οποίοι κατά πάντες καιρούς στην αύξησή τους ενδοστρεφικά έπηγαν εκ πίστεως εις πίστιν (Ρωμ. 1: 17), ακολουθούντες στο ενδοστρεφικό φώς του Άγιου Πνεύματος της μεταρρυθμίσεως, μέχρι τις ημέρες μας, προς τους οποίους έχει έρθει το τέλος του μεγάλου Καιρού, το ίδιο όσο προς τον εσπαρμένο κόκκο, από τον οποίον έχουν φυτρώσει, ωριμάσει στο στάχι όμοιοι κόκκοι, ακριβώς όπως αυτός, ο πρωτοκόκκος. Και σ’ εμάς είναι η δυνατότητα να γινόμεστα διά μέσον του φωτός του πλήρους ευαγγελίου, διά μέσον μιάς οδηγημένης ζωής του Άγιου Πνεύματος ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ όμοιοι. Ενθαύτα δε θα έπρεπε να αισθάνεται καμιά πίστη την εαυτή της προσβεβλημένα, διότι η πρόσκληση γιά το γίνεσθαι στον Χριστό όμοιοι λέγεται σ’ όλες. Άρα μένει μόνον το εμβριθή ταπεινόφρονα θέλειν και αφήνεσθαι της διενεργείας του Άγιου Πνεύματος. Γι’ αυτό μην αναφέρου στην πίστη και στις συνήθειες των πατέρων, τρόπος του λέγειν, ή της μητέρας, αλλά στην πίστη και στο δίδαγμα, όπως Ο ΧΡΙΣΤΟΣ σέ μας το έδωσε, τό οποίο είναι εντελώς φανερωμένο εν τω άγιω λόγω Του – εν τω Ευαγγελίω.

Βλέπε γύρω σου ελεύθερα, δεν είναι τις τορνευμένες κηρυγματικές ομιλίες περί του Χριστού και του πάθους Του μάλλον βλασφημία και φέρνουσες ανάθεμα στο πνεύμα και στην σάρκα, ανοίγεται διά μέσον των ομιλητών η θύρα του λόγου του ευαγγελίου, η θύρα του μυστηρίου, που φέρνει στον ενδοστρεφικό άνθρωπο φώς και ζωή;!

Αναμιμνήσκου, ότι του ιστορικού γεγονότος της ζωής και του θανάτου του Χριστού – μόνον γνώσεις και παράδεξη του σαν αληθή ΑΠΟΛΥΤΡΩΣΗ δε δίνουν! Πολύ είναι, που πιό πρέπει να είναι! Σε μιά άγια ζωή – και μόνον σε μιά άγια ζωή διά μέσον της αγάπης γιά ΤΟΝ ΘΕΟ και εξ αυτής γιά τους συνανθρώπους, στην οδηγία του Άγιου Πνεύματος μόνον είναι επίτευκτος ο τελικός σκοπός, Η ΑΠΟΛΥΤΡΩΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ.

Μένων μόνον σε τέτοια αγάπη ένας χριστιανός είναι χριστιανικός και απολαύει τη γειτονία του Θεού, την ισχύν, βοήθεια και άγια κατανόηση εκείνου γιά τη διαγωγή σ’ όλες στιγμές – περίστασες. Αλλ’ εάν ο άνθρωπος δε μένει εντός της ταπεινοφροσύνης της αγάπης και απέναντι σ’ έναν εχθρό και διενεργεί κατά την αναγάπη, τουσέστι κατά την συμβουλή της συνέσεώς του τής σαρκός, έπειτα τέτοιος άνθρωπος έχει εισέρθει εις την αντιθέληση της συμβουλής της αγάπης του Θεού, τουσέστι εις το κακό τε και το πνεύμα του κόσμου, το οποίο είναι σ α τ α ν ά ς, και με την ουσία του, με τις σκέψες, με τους λόγους και την διενέργεια έχει εναντιώθει του Θεού, τού Πατέρα του αποβαίνων σ’ ένα εχθρό εκείνου και συνάμα σ’ ένα δούλο τού θανάτου του και της παροδικότητάς του.

Γι’ αυτό ακόμη μιά φορά και ακόμη μιά φορά πρέπει να αναμιμνήσκεται του αγώνος κάθε μέρα στο πηγαίνειν την οδό από την εξουσία του διαβόλου πρός τον Θεό εν τω εαυτώ του, ότι ο σατανάς και είναι μόνον πνεύμα και ότι βρίσκεται στο κακό, στη συναίσθηση – στη σύνεση της σαρκός, στη χρονική συμβουλή της φύσεως, οι οποίες είναι κακό. Και εάν χριστιανοί δε παίρνομε από συμβουλή εκ μέρους ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΟΝΟΣ, ΝΟΙΩΣΜΕΝΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ διά μέσον μακροθυμίας, έπειτα παίρνομε και διενεργούμε κατά την συμβουλή του σατανά και τήν ίδια την συμβουλή μας του θανάτου και είμαστε σε τέτοια κατάσταση ευθείς δούλοι του σατανά, ο,τι φέρνει οδύνη σ’ άλλους ανθρώπους.

Και ακόμη μιά φορά ενθυμίζω εν τω Άγιω Πνεύματι, αλλά τί θα είναι επιτέλους;

Εκτός της αγάπης γιά τον Θεό είναι ο θανάτος και η βασιλεία του. Ψέματα σαν αιτία όλου του κακού είναι και γοητεία και μαγεία, διότι όπως άραγε ο άνθρωπος, ο οποίος είναι κτισμένος κατά το ομοίωμα του Θεού, θα δύνατο να πιστεύει, ο,τι είναι εκτός του ειρημένου του Θεού – του Πατέρα, τού Κτίστη του. Ψέματα πλαστουργούν ψευδή παράσταση περί τού ίδιου του είναι, περί της ζωής και περί του μέλλοντος μετά τον τάφο. Ψέματα είναι μαγεία – μέλαινα, καταστρέφουσα, και ο φυσικός άνθρωπος πηγαίνει μέσα από τη ζωή, ως μεθυσμένος από τη ψευδολόγη ιδιοσύνη του, πεπεισμένος περί αληθειών, που δεν είναι αλήθεια.

Στα σχολεία χαντακώνονται τα παιδιά των χριστιανών και άλλων. Στα προγράμματα (των διδασκαλιών) δραστηριοποιούνται θρησκεύματα των εθνικών μετά σατανικών στοιχείων, προσκαλεί – δένει κανείς τα παιδιά σε μερικές ενεργές εκδηλώσεις ενός στοιχείου τέτοιου θρησκεύματος ούτω ζωοποιών το κακό πνεύμα της ειδωλολατρείας στα παιδιά. Έπειτα σε τέτοια κατάσταση τα παιδιά περνούνται εις τους ναούς ή στα σχολεία τους παραδίδει κανείς το λεγόμενο “χριστιανικό” μάθημα θρησκευτικό. Συναισθάνεται και κάποιος ενθαύτα τις συνέπειες και καταλαβαίνει, με οποία ευθύνη τέτοιος φορτώνει τον εαυτό του;! Τούτη είναι εντελής βλασφημία της αγιότητος, που ήδη στην παιδική ηλικία καταστρέφει την δυνατότητα να γίνεταί ποτε κληρονόμος της Αιώνιας ζωής, και προπαρασκευάζει το παιδί προς το πυρ της αιώνιας οργής του Θεού στην ημέρα της Τιμωρίας. Δεύτερον, τούτη προκαλεί ήδη στον καιρό της ζωής ανάθεμα και τιμωρία επί του ανθρώπου, που κάνει εκείνο. (Έξοδος 20: 7)

Ξύπνα, λαέ του Θεού! Ξύπνα γιά μιά μη βίαια, αλλά χριστιανική ζωή πλήρη σεβασμού, γιά να είναι κάθε πιστός χριστιανός στη ζωή του και στην αγάπη του Άγιου Πνεύματος φώς και παράδειγμα, κοιταχτό στη χαντακωνόμενη ανθρωπότητα γιά την ακόμα δυνατή αντίληψη της Θεογνωσίας, γιά την ανάκαμψη από τις αμαρτίες, τουσέστι – από του μη σωστού τρόπου ζωής, γιά την κατανόηση της υψηλής καταστάσεως του Θεοκτιστού είναι της και την υψηλή σημασία τής αποστολής της.

Αντίς την δυνατή οργή και το δυνατό μίσος, τα οποία τούτο γράψιμο θα δύνατο να προκαλεί σε κάποιο, κάμψομε τις καρδιές μας και τα γόνατα ενώπιον του Θεού σε κοινή προσευχή γι’ αληθή πνευματική εξέγερση.

Ξύπνα, λαέ του Θεού!

Ιδού, έρχομαι ταχύ,

Καί ο μισθός Μου μετ’ Εμού,

Αποδούναι εκάστω, ως τό έργον έσται αυτού.

Αμήν.

Πράγματι, έρχου Κύριε ταχέως.

Μαράν – αθά – Ο Κύριος έρχεται.

Διά μέσον ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ

Ārijs Pēteris Roslēvičs, τον Δεκέμβριο 2004

Διεύθυνση:

Dieva Draudze/

Του Θεού εκκλησία

a/k 134

LV-3301 Kuldiga

ΛETTONIA